Avrupa optik sektöründe bağımsız işletmelerin geleceğine ilişkin dikkat çekici veriler İspanya’dan geldi. FEDAO’nun 2026 Görme Sektörü Beyaz Kitabı’na dayandırılan verilere göre, 2022–2025 döneminde İspanya’daki toplam optik işletmesi sayısı artarken herhangi bir satın alma grubuna, zincire veya franchise ağına bağlı olmayan işletmelerin sayısı yüzde 25,6 azaldı.

İspanyol sektör yayını Optimoda’nın 13 Ekim 2026 tarihli haberinde aktarılan verilere göre, bu kategorideki işletme sayısı 2022’de 1.279 iken 2025’te 951’e geriledi. Toplam işletme sayısı ise aynı dönemde 10.223’ten 10.569’a yükseldi.

Satın alma grupları büyüyor

İspanya’da satın alma gruplarına bağlı optik işletmesi sayısı 2022’de 5.586 iken 2025’te 6.035’e ulaştı. Böylece bu gruplara bağlı işletme sayısı üç yılda 449 arttı.

Zincirler ve franchise sistemleri içinde yer alan işletme sayısı da aynı dönemde 3.358’den 3.583’e yükseldi.

2025 verileri, satın alma gruplarına bağlı işletmelerin toplam işletme sayısının yaklaşık yüzde 57,1’ini, zincir ve franchise yapılanmalarındaki işletmelerin ise yaklaşık yüzde 33,9’unu oluşturduğunu gösteriyor. Bu kategoriler birbirinden tamamen bağımsız olmadığından oranlar toplanarak yorumlanmamalıdır.

Bağımsızlık ile tek başına hareket etmek aynı şey değil

Verilerdeki değişim, optik sektöründe farklı ticari yapılanmaların önem kazandığını ortaya koyuyor. Ortak satın alma ve pazarlama olanakları, işletmelerin tedarik ve işletme süreçlerinde farklı avantajlardan yararlanmasını sağlayabiliyor.

Ancak söz konusu düşüşün ne kadarının gruplara katılımdan, ne kadarının işletme kapanışlarından veya başka değişimlerden kaynaklandığını bu rakamlar tek başına açıklamıyor.

Türkiye açısından hangi soruyu gündeme getiriyor?

İspanya örneği, Türkiye’deki optisyenlik müesseseleri açısından da üzerinde durulabilecek bir soruyu gündeme getiriyor: İşletmeler kendi kimliklerini ve karar alma özgürlüklerini korurken ortak satın alma, pazarlama ve ticari destek modellerinden ne ölçüde yararlanabiliyor?

İspanya’daki veriler, ortak ticari yapıların yaygınlaştığını gösteriyor. Ancak aynı modelin Türkiye’de aynı sonuçları doğuracağını söylemek için Türkiye’ye ait karşılaştırılabilir verilere ihtiyaç var.

Bağımsız optisyenlik müesseselerinin geleceğini değerlendirirken yalnızca işletme sayısına değil; mülkiyet yapısına, satın alma koşullarına, maliyetlere ve rekabet gücüne de bakılması gerekiyor.